Vai al contenuto

Paggena:Teatro - Menotti Bianchi.djvu/439

'A Wikisource.
Chesta paggena è stata leggiuta.
— 417 —

e tutte 'e cinche comme songo 'e dete d''a mano!

Sufia


⁠Guè, a la fine è figliola: ce stanno tanta vie pe ghì a Roma!

Criscienzo


⁠Cuncettina, però, comme tu saie, è na bona figliola...

Sufia


⁠Chi campa deritto, campa afflitto! (Dolendosi). Ah! Mamma d''o Carmene! Che dulore! Cca sta 'o mmale mio, cca dinto!... (Toccandosi la pancia).

Criscienzo


⁠Signò, miettece 'a mana toia!

Sufia


⁠Na furnace cca dinto!... Me sento ardere 'e stentine 'n cuorpo... Ah! San Giro beneditto! Vengo scàveza a nfino a Puortice, si mme faie 'sta grazia... Criscè!... Siente... Nun te sfastirià... Me vuò fa' nu piacere?

Criscienzo


⁠Si putisse passà nu mumento 'a chella mariola d''a Rossa...